تبلیغات
دیار عشق - مطالب بیان احادیث ائمه اطهار (ع)

الگوی ما حضرت زهرا(س)ست.

چرا نعمت ها از بین مى روند؟

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:جمعه 3 آبان 1392-07:10 ب.ظ

چرا نعمت ها از بین مى روند؟

 

امام باقر(علیه السلام) مى فرماید:

إنَّ اللهَ قَضَى قَضاءً حَتْماً أَلاّ یُنْعِمَ عَلَى الْعَبْدِ بِنِعْمَة فَیَسْلُبُها إیّاهُ حَتّى یُحْدِثَ الْعَبْدُ ذَنْباً یَسْتحِقُّ بِذلِك النَّقِمَةِ(1)

ترجمه

خداوند یك حكم قطعى كرده است كه نعمت هایى را كه به مردم داده از آنها نگیرد مگر این كه گناهى مرتكب شوند كه موجب سلب آن نعمت گردد.

 

شرح كوتاه

   نعمت هاى خدا بى پایان است، اما بى حساب نیست، بدون حساب به كسى نمى دهد و بى حساب از كسى نمى گیرد، هنگامى كه مردم جهان نعمت هاى او را وسیله غرور و فساد تبهكارى و ستم قرار دادند همان نعمت ها تبدیل به عوامل بدبختى آنها مى گردد، نعمت آنها سلب، و بلا جاى آن را مى گیرد، صنایع و تكنولوژى آنها ویرانگر، و اجتماع آنها مایه نفاق، و توسعه زندگى آنها مایه ناراحتى، و حتى وسیله هاى سرعت عامل عقب ماندگى آنها مى گردد، چرا كه از نعمت ها سوء استفاده كردند!


1. اصول كافى، جلد 2.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

دانلود فیش احادیث امام صادق(ع)از زبان رهبری

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:یکشنبه 10 شهریور 1392-05:22 ب.ظ

این فیش شامل تعداد زیاد حدیث و متن هستش که رهبر طی بیانات مختلف از آنها استفاده کرده





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

برگزیده‌ای از سخنان منسوب به حضرت امیر

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:شنبه 4 خرداد 1392-03:46 ب.ظ


ـ اى كسیكه غیر از تو مرا پناه دهنده‏اى نیست،از عذاب و عقوبت تو بعفو و بخشش تو پناه مى‏برم.
ـ من آن بنده‏اى هستم كه بتمام گناهانم اقرار میكنم،و تو هم خداى بزرگ و بى نیاز و آمرزنده‏اى .
ـ پس اگر مرا عقوبت فرمائى گناه از من است (و تو عادلى) و اگر بیامرزى در اینصورت تو (بآمرزیدن) سزاوارترى.
ـ اگر روزى دچار سختى و مشكلات شدى بى‏تابى مكن كه در یك دوران طولانى در فراخى بوده‏اى .
ـ از لطف خداوند مأیوس مباش كه یأس (از رحمت خدا) كفر است،شاید خداوند ترا باندك زمانى بى‏نیاز كند.
ـ به پروردگار خود گمان بد مبر زیرا كه خداوند (مهربان) بنیكوئى كردن سزاوارتر است.
ـ سختى را دیدى كه بدنبال آن فراخى است و قول خدا راست‏تر از هر قولى است (اشاره است بایه شریفه ان مع العسر یسرا و آیه و من اصدق من الله قیلا) .
ـ چهار نفر را من در میان مردم تشخیص داده‏ام كه احوال آنها واضح وآشكار است. (بطور كلى مردم چهار نوعند) .
ـ یكى از آنها امور دنیایش بسختى و تنگى است ولى بدنبال آن آخرت نیكوئى دارد.
ـ و یكى هم دنیایش پسندیده است (دنیا را بخوشى و راحتى میگذراند) ولى پس از آن دیگر آخرتى براى او نخواهد بود. (آخرتش خراب است.)
ـ و یكى هم بر هر دو موفق و فائز گشته و او دنیا را با آخرت جمع كرده است.
ـ و یكى هم از میان آنها تبهكارى است كه نه دنیا دارد نه آخرت.
ـ نفس را (از آلایش) نگاهدار و وادارش كن بر آنچه او را زینت دهد تا بسلامت زندگى كنى و در باره تو نیكو گویند.
ـ اگر امروز روزى بر تو تنگ شده تا فردا صبر كن كه شاید نكبت‏ها و گرفتاریهاى روزگار از تو بر طرف شوند.
ـ شخص غنى النفس عزیز است اگر چه مالش هم كم باشد و توانگر (بوسیله مال) بى نیاز است (اما) خوار و ذلیل است.
ـ در دوستى شخص متلون خیرى نیست چون بهر طرف كه باد میوزد او هم بدان طرف میل میكند.
ـ (چنین شخصى) موقعى بخشنده است كه تو از گرفتن مال او بى نیاز باشى ولى موقع برداشتن بار فقر از دوش تو بخیل است.
ـ پس چقدر زیادند دوستان موقعى كه آنها را میشمارى و لكن آنان در موقع‏گرفتاریها و حوادث كم‏اند.
ـ هر كسیكه سرشت‏هاى او شریف و عزیز باشد باداب فاضله و نیكو آراسته میگردد.
ـ و كسیكه حرص و طمعش از دنیا كم باشد لباسهاى امن و امان را مى‏پوشد.
ـ پس اگر روزگار بتو حیله و غدر كند صبر كن و باستعانت از خداوند خوى و روش نیكو داشته باش.
ـ و در خانه ذلت و خوارى ساكن مباش كه ذلت قرین و همراه پستى و كوچكى است.
ـ و اگر صاحب كرمى ترا عطاى نیكو كند پس با زبان خوش و شیرین از او سپاسگزارى كن.
ـ چه بسا براى خدا لطف پوشیده‏اى است كه مخفى بودن آن از فهم شخص زیرك پوشیده است.
ـ و چه بسا گشایشى كه پس از سختى میآید و گرفتگى و اندوه را از دل محزون بر طرف میكند .
ـ اگر روزى راه چاره جوئیها بر تو تنگ گردید پس بخداى یگانه و بلند مرتبه اعتماد كن.
ـ به پیغمبر صلى الله علیه و آله متوسل شو كه هر كار سخت و بزرگ موقعیكه به پیغمبر توسل جسته شود آسان گردد.
ـ موقعیكه امر بزرگى پیشامد میكند بى تابى مكن چه بسا كه خداوند را لطفهاى پوشیده‏اى باشد.
ـ خود را گرسنه نگهدار زیرا كه گرسنگى از عمل پرهیزكارى است و آنكه گرسنگى طولانى كشد بزودى روزى سیر گردد.
ـ و از گناهان كوچك دورى گزین و مرتكب آنها مباش زیرا گناهان كوچك روزى جمع شوند (و گناه بزرگ گردند) .
 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

سخنان حضرت علی (ع) هنگام دفن حضرت فاطمه (س)

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:دوشنبه 26 فروردین 1392-07:48 ب.ظ

از سخنان آن حضرت است
رُوِىَ عَنْهُ اَنَّهُ قالَهُ عِندَ دَفنِ سَیّدةِ النِّساءِ فاطمةَ عَلَیهَا السّلام كَالْمُناجى بِهِ 
این سخن را به هنگام دفن سرور زنان جهان حضرت فاطمه علیهاسلام گفت
رَسُولَ اللّهِ صَلّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عِنْدَ قَبْـرِهِ. 
گویى با پیامبر صلّى اللّه علیه وآله بر سر قبرش درد دل مى كرد
السَّلامُ عَلَیْكَ یا رَسُولَ اللّهِ عَنّى وَ عَنِ ابْنَتِكَ النّازِلَةِ فى 
اى رسول خدا، از من و دخترت بر تو سلام باد كه در جوار
جِوارِكَ، وَالسَّریعَةِ اللَّحاقِ بِكَ. قَلَّ یا رَسُولَ اللّهِ عَنْ صَفِیَّتِكَ 
تو آمد، و به سرعت به تو ملحق شد. اى رسول حق، از دورى دختر برگزیده ات شكیبایى ام
صَبْرى، وَ رَقَّ عَنْها تَجَلُّدى، اِلاّ اَنَّ لى فِى التَّاَسّى بِعَظیمِ فُرْقَتِكَ، 
كم شد، و طاقتم از دست رفت، جز آنكه مرا در فراق عظیم تو،
وَ فادِح  ِ مُصیبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ. فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فى مَلْحُودَةِ 
و سنگینى مصیبتت جاى تسلیت (در مصیبت فاطمه) است. زیرا من بودم كه با دست خود تو را در آغوش خاك
قَبْرِكَ، وَ فاضَتْ بَیْنَ نَحْرى وَ صَدْرى نَفْسُكَ. فَاِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ 
جاى دادم، و سرت بر سینه من بود كه روح پاكت از قفس تن پرید. ما از خداییم و به خدا
راجِعُونَ. فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدیعَةُ، وَ اُخِذَتِ الرَّهینَةُ. اَمّا حُزْنى 
بازمى گردیم. راستى كه امانت بازگردانده شد، و گروگان دریافت گردید. اما غصه من
فَسَرْمَدٌ، وَ اَمّا لَیْلى فَمُسَهَّدٌ، اِلى اَنْ یَخْتارَ اللّهُ لى دارَكَ الَّتى اَنْتَ 
ابدى است، و شبم قرین بیدارى است تازمانى كه خداوند براى من جایگاهى راكه تو درآن اقامت دارى
بِها مُقیمٌ. وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضافُرِ اُمَّتِكَ عَلى هَضْمِها، فَاَحْفِهَا 
اختیار كند. به زودى دخترت از همدستى امت براى ستم بر او به تو خبر خواهد داد، در پرسیدن از او
السُّؤالَ، وَاسْتَخْبِرْهَا الْحالَ; هذا وَ لَمْ یَطُلِ الْعَهْدُ، وَ لَمْ یَخْلُ 
اصرار كن، و خبر اوضاع را از او بخواه; در حالى كه بین ما و تو فاصله زیادى نشده و زمانه از یادت
مِنْكَ الذِّكْرُ. وَالسَّلامُ عَلَیْكُما سَلامَ مُوَدِّع  ، لا قال وَ لا سَئِم. 
خالى نگشته این همه ستم به ما شد. به هر دو نفر شما سلام باد سلام وداع كننده نه سلام رنجیده خاطر دلتنگ.
فَاِنْ اَنْصَرِفْ فَلا عَنْ مَلالة، وَ اِنْ اُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِما وَعَدَ اللّهُ 
اگر از كنار مرقدت بروم نه از باب ملالت است، و اگر بمانم نه از جهت بدگمانى به آنچه خداوند
الصّــابِــریــنَ . 
به صابران وعده داده است.
نهج البلاغه خطبه 193



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ذکر و مراتب آن

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:سه شنبه 24 بهمن 1391-05:51 ب.ظ

در كتاب كافى از حضرت امام صادق علیه السلام مروى است : ما من شى الا و له حد ینتهى الیه الا الذكر فلیس له حد ینتهى الیه فرض الله عزوجل الفرائض فمن ادا هن فهو حد هن و شهر رمضان فمن صامه فهو حده و الحج فمن حج فهو حده الا الذكر فان اله عزوجل لم یرض منه بالقلیل و لم یجعل له حد ینتى الیه ثم تلا: یا ایهاالذین آمنوا اذكرو الله ذكرا كثیرا و سبحوه بكرة و اصیلا (1) فقال لم یجعل الله عز وجل له حدا ینتهى الیه . قال : و كان ابى عبدالله علیه السلام كثیر الذكر لقد كنت امشى معه و انه لیذكر الله و كنت ارى لسانه لازقا بحنكه یقول لااله الاالله و كان یجمعنا فیاءمرنا بالذكر حتى تطعل الشمس ... و قد قال رسول الله صلى الله علیه و آله و لم الا اخبركم بخیر اعمالكم لكم ، ارفعها و درجاتكم و ازكاها عند ملیككم و خیر لكم من الدینار و الدرهم و خیر لكم من ان تلقوا عدوكم فتقتلوهم و یقتلوكم ؟ فقالوا: بلى قال : ذكرالله عز وجل كثیرا ثم قال : جاء رجل الى النبى صلى الله علیه و آله فقالوا: بلى فقال : اكثرهم الله عزوجل ذكرا و قال رسول الله : من اعطى لسانا ذاكرا فقد اعطى خیرالدنیا و الاخرة 
یعنى : هر چیز را حدى معین است ، و پایانى ، مگر ذكر را كه در آورند، پایان یافته است : پایان و حد روزه ، و حج ، انجام آن هاست لیكن ذكر است كه خداوند متعال به مقدار كم آن ، خشنود، نمى شود و براى آن حد و اندازه اى مشخص نفرموده و در قرآن ، كریم آن ، خشنود نمى شود و براى آن حد و اندازه اى مشخص نفرموده و در قرآن كریم آمده است : یا ایهاالذین آمنوا اذكروا الله ذكرا كثیرا و سبحوه بكرة و اصیلا پدرم مردى كثیرالذكر بود، هنگامى كه با او به راهى مى رفتیم ، میدیدمش كه به ذكر خد ا اشتغال داشت و در موقع غذا نیز از ذكر حق غافل نمى شد و حتى در آن زمان كه با مردم گفتگو مى كرد، باز هم زبانش در حال ذكر بود. آنقدر كه كلمه مباركه لااله الاالله را تكرار مى نمود كه زبان به كام دهان مباركش ‍ مى چسبید اهل بیت خو را گرد مى آورد و دستور مى داد كه همگان تا طلوع آفتاب به ذكر خدا پردازیم ... پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله فرمود: آیا دوست دارید بگویم نیكوترین عملى كه موجب رفعت درجه و مقام شما خواهد شد، چیست ؟ عملى كه پاكترین اعمال نزد رب العالمین و بهتر از زر و سیم است و از كشتن و كشته شدن در راه خدا اولى و ارجح است . گفتند: آرى یا رسول الله فرمود: ذكر كثر و اینكه پیوسته به آن مشغول باشید پس ‍ امام فرمود: كسى از پیامبر خدا پرسید: چه كسى در این مسجد از همه بهتر است ؟ فرمود: آن كس كه ذكر خدا بیشتر كند همچنین آن حضرت مى فرمود: آن را كه زبان ذاكر داده اند، خیر دنیا و آخرت به او عنایت شده است .
نیز در كافى ابوبصیر از حضرت اباعبدالله جعفربن محمدالصادق علیهماالسلام روایت كرده است : شیعتنا الذین اذا خلوا ذكروالله كثیرا: یعنى شیعیان ما كسانى هستند كه چون فراغتى دست دهد، فراوان به ذكر حق تعالى پردازند.



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بخشی از نصیحت های امام علی (ع) به کمیل ابن زیاد

نویسنده :خادم الرضا
تاریخ:جمعه 20 بهمن 1391-08:44 ب.ظ

 کسی كمیل بن زیاد را ملاقات کرد و از او درباره فضائل امیرالمؤ منین على بن ابیطالب پرسش كرد ، گفت : در این مورد، سفارشهایى كه آن حضرت به من فرموده ، براى تو باز مى گویم كه از دنیا و مافیها سودمندتر باشد. پس از آن گفت : روزى امیرالمؤ منین علیه السلام مرا فرمود:
یا كمیل بن زیاد، سم الله و سم كل یوم باسم الله و قل لا حول و لاقوة الابالله و توكل على الله و اذكرنا و سم باسمائنا و صل علینا و استعذ بالله و بنا و ادراء بذلك عن نفسك و و لدك و ما تحوطه عنایتك تكف شر ذلك الیومیعنى اى كمیل بن زیاد، هر روز را با نام خداوند عزوجل و ذكر بسم الله الرحمن الرحیم و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظیم آغاز و بر خدا توكل كن و ما را به نام ، بر زبان آور و صلوات بفرست و از شرور و بلایا به خدا و به ما پناه بر و با اینكار، خویشتن و فرزندان و آنچه را كه مورد توجه تو است ، از شر آن روز نگاهدار.
یا كمیل ان رسول الله صلى الله علیه وآله عزوجل و هو ادبنى و انا اودب المؤ منین و اورث الاداب المكرمین اى كمیل خداوند عزوجل پیامبرخدا را تاءدیب فرمود و او نیز مرا مؤ دب ساخت و من نیز به نوبه خود، تاءدیب مردم با ایمان را به عهده دارم و بندگان گرامى حق را به آداب نیكو آراسته مى سازم .
یا كمیل ما من علم الا و انا افتحه و ما من شى ء الا و القائم یختمه اى كمیل علمى نیست مگر آنكه گشاینده آن منم وختم هر چیز بدست قائم انجام خواهد پذیرفت .
یا كمیل ، ذریة بعضها من بعض والله سمیع علیم اى كمیل ، قائم از فرزندان من است كه در قرآن آمده است : ذرید بعضها من بعض (118).
یا كمیل لا تاءخذ الا عنا تكن منا و ما من حركة الا و انت محتاج فیها الى معرفته اى كمیل باید كه معارف خویش را از ما اخذ كنى تا از ما محسوب شوى و هیچ كارى نیست مگر آنكه در انجام آن به معرفت نیازمندى .
یا كمیل اذا اكلت الطعام فسم باسما الله الذى لایضر مع اسمه داء و فیه شفاء من كل الاسواء و لا تبخل علیه فانك لم ترزق الناس شیئا والله یجزل لك الثواب بذلك اى كمیل ، به هنگام خوردن ، نام خداى را بر زبان آور، نامى كه با آن هیچ چیز، زیان نرساند، و شفاء هر درد و گرفتارى است و هرگز نسبت به مردمان از مال ، خود، بخل مورز كه روزى هیچكس ‍ به دست تو نهاده نشده است ، اما با این كار، ثواب فراوان براى خود خواهى اندوخت .
یا كمیل احسن خلقك و ابسط جلیسك و لاتنهر خادمك اى كمیل خلق و خوى خویش را نیكو گردان و با همنشین خود، گشاده روى مباش و خدمتگزاران خود را به خشم از خویشتن مران .
یا كمیل ، اذا انت اكلت فطول اكلك لیستوف من معك و ترزق منه غیرك اى كمیل ، چون به خوردن طعام پرداختى ، مدت آن را دراز كن تا آنكه هم سفره تو نیز از آن سیر شود و روزى خود خورد (و یا دیگرى نیز از آن غذا بهره مند شود)
یا كمیل ، اذا استوفیت طعامك فاحمدالله على ما رزقك و ارفع بذلك صوتك لیحمده سواك فیعظم بذلك اجرك اى كمیل چون از غذا دست كشیدى ، خداى را سپاس گزار و به صداى رسا به ستایش حق پرداز تا دیگران نیز به تو تاءسى كنند و اجر و پاداشت افزون گردد .
یا كمیل ، لاتوفرن معدتك طعاما ودع فیها للماء موضعا و للریح مجالا اى كمیل معده خویش از خوراك ، سنگین مساز و جاى آب و نفس در اندرون ، باقى بگذار .
اى كمیل لا تنفد طعامك فان رسول الله صلى الله علیه وآله لم ینفده اى كمیل آنچه بر سفره دارى ، تمام مخور كه رسول خدا صلى الله علیه وآله چنین نمى كرد .
اى كمیل لا ترفعن یدك عن الطعام الا و انت تشتهیه فاذا فعلت ذلك فانت تستمرئه اى كمیل پیش از آنكه سیر شوى ، دست از طعام بازگیر كه اینكار غذا را در كام تو گواراتر خواهد ساخت .
یا كمیل صحة الجسد من قلة الطعام و لقة الماء یا كمیل البركة فى المال من ایتاء الزكاة و مواساة المؤ منین و صلة الاقربین و هم الاقربون اى كمیل ، سلامت بدن در كم خوردن و كم نوشیدن است و بركت مال ، در پرداخت زكات و مواسات با مردم با ایمان و پیوستگى با نزدیكان است و بدان كه مؤ منین نزدیكان تواند .
یا كمیل ، زد قرابتك المؤ من على ما تعطى سواه من المؤ منین و كن بهم اراءف و علیهم اعطف و تصدق على المساكین اى كمیل عطاء خویش را نسبت به خویشاوندان مؤ من خود، بیش از دیگر مؤ منان ، قرار ده و با آنان مهربانى افزون تر كن و توجه خود به ایشان ، زیاده گردان و بر مسكینان و نیازمندان ببخش .
یا كمیل لاتردن سائلا ولو بشق تمرة او من شطر عنب اى كمیل هیچ خواهنده را از در خویش محروم منما ولو به آنكه پاره اى خرما یا خوشه اى انگور به وى ببخشى .
یا كمیل الصدقة تنمو عند الله تعالى اى كمیل صدقه ، نزد خداوند متعال نمو مى كند و بر آن افزوده مى شود .
یا كمیل ، حسن خلق المؤ من من التواضع وجماله التعفف و شرفه التفقة و عزة ترك القال و القیل ایاك و المراء فانك تغرى بنفسك السفهاء و تفسد الاخاء اى كمیل حسن خلق مرد با ایمان به تواضع اوست و آرایش و جمالش در عفت و خویشتن دارى و شرف وى در دانش و بینش ومعرفت و عزتش در ترك گفتگوهاى بى مورد است . از مجادله در سخن ، بپرهیز كه نادانان را در جهل خود، استوارتر مى سازد و به اخوت و برادرى نیز زیان مى رساند .
یا كمیل ، قل الحق على كل حال و ازر المتقین و اهجر الفاسقین و جانب المنافقین و لا تصاحب الخائنین اى كمیل در هر حال حق گو باش و با پرهیزگاران محبت ودوستى كن و از فاسقان و تباهكاران بگریز و از مردمان منافق و دو رو كناره گیر و با خیانت پیشگان مجالست مكن .
یا كمیل ایاك و تطرق ابواب الظالمین و الاختلاط بهم و الاكتساب منهم وایاك ان تعظمهم او تشهد فى مجالسهم بما یستخط الله علیك و ان اضطررت الى حضورهم فدوام ذكرالله تعالى و توكل علیه و استعذ بالله من شرروهم و اطرق عنهم و انكر بقلبك فعلهم و اجهر بتعظیم الله تعالى لتسمعهم یهابوك فانهم یهابوك و تكفى شرهم اى كمیل هرگز حلقه بر در ستمكاران مكوب و با آنان میامیز، مبادا كه آنان را بزرگ شمارى و یا آنكه در مجلسى ازمجالس ایشان شركت جوئى كه موجب خشم خداوند بر تو شود و اگر از حضور در جلسات كسانى انچنین ناگزیر شدى پیوسته به یاد خداوند تعالى باش و بر او توكل كن و از شرور آنان به پروردگار خود پناه بر و به لب خاموش باش و در دل اعمال تباه ایشان را انكار كن و آشكارا به تعظیم و تكریم حق تعالى پرداز بدانگونه كه به گوش آنان رسد تا از تو هراس كنند و شرشان از تو بازگردد .
یا كمیل ان احب ما امتثله العباد الى الله بعد الاقرار به باولیائه علیهم السلام التحمل و التعفف و الاصطبار اى كمیل محبوب ترین بندگیها و اطاعت ها نزد پروردگار، بعد از اعتقاد به اقرار به توحید و اعتراف به ولایت اولیاء خدا علیهم السلام بردبارى و عفت وخویشتن دارى و شكیبائى است .
یا كمیل ، لاترى الناس افتقارك و اضطرارك و اصبر علیه بعز و تستر اى كمیل درویشى و فقر و گرفتارى خود را به دیگران بازمگو و با مناعت طبع و پرده پوشى بر نادارى و گرفتارى خود صابر و شكیبا باش .

ادامه مطلب


داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :9
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...